Kiedy codzienność staje się łatwiejsza

Kiedy codzienność staje się łatwiejsza-

W ramach projektu „CAN 2- kolejny krok do niezależności i aktywności”, realizowanego przez Stowarzyszenie Pomocy Dzieciom Niepełnosprawnym „Krok za krokiem” w Zamościu , oferujemy rozwiązanie, które przynosi realne wsparcie asystentów osobistych osobom z niepełnosprawnościami z Zamojszczyzny.

Dla osób z niepełnosprawnościami zwykłe wyjście po zakupy, wizyta w urzędzie czy spotkanie ze znajomymi wymaga skomplikowanego planowania i angażowania kilku osób.  Tak właśnie wyglądała codzienność naszych uczestników i uczestniczek przed dołączeniem do projektu. My postanowiliśmy to zmienić.

23 tysiące godzin, które zmieniły życie

Za każdą z ponad 23 000 zrealizowanych do dnia dzisiejszego usług asystenckich kryje się inna historia i inny człowiek. Pierwszy rok realizacji projektu to czas, w którym nasi asystenci towarzyszyli 49 uczestnikom/czkom ze znacznymi niepełnosprawnościami pomagając im krok po kroku przełamywać bariery i budować własną samodzielność.

Nasi asystenci byli i są nadal tam, gdzie są najbardziej potrzebni, wspierając w środowisku:

• Pomagają w bezpiecznym przemieszczaniu się, co jest kluczowe zwłaszcza na terenach wiejskich, gdzie dostęp do transportu publicznego bywa ogromną przeszkodą.
• Są  wsparciem podczas wycieczek turystycznych, zawodowych treningów sportowych i spotkań z przyjaciółmi.
• Asystują w codziennych obowiązkach domowych, robieniu zakupów, załatwianiu spraw urzędowych oraz w komunikacji z otoczeniem.

A żeby nikt nie został bez pomocy w nagłych sytuacjach, nad wszystkim czuwają koordynator i dyspozytor usług asystenckich, na bieżąco organizując zastępstwa i rozwiązując problemy.

Co mówią nasi uczestnicy?

Liczby pokazują skalę naszych działań, ale to słowa samych uczestników i uczestniczek z niepełnosprawnościami najlepiej oddają sens tego projektu:

"Mieszkam kilkanaście kilometrów za miastem. Kiedyś wyjazd do urzędu czy na zwykłe zakupy to była wyprawa, w którą musiałam angażować całą rodzinę. Teraz dzwonię, umawiam się z moją asystentką i po prostu jadę. Odzyskałam poczucie kontroli nad własnym życiem."

 "Najbardziej cieszę się z tego, że znów mogę sam wyjść na miasto. Asystentka daje mi poczucie bezpieczeństwa, pomaga mi, gdy fizycznie tego potrzebuję, ale nie robi niczego za mnie. Czuję się wreszcie samodzielny."

"Dzięki temu, że mój syn spędza czas ze swoją asystentką na wycieczkach i zawodach, ja mam poczucie, że się rozwija i jest w bezpiecznym i przyjaznym środowisku. Widzę, jak syn staje się bardziej otwarty na świat."

Te historie potwierdzają, że asystentura to znacznie więcej niż tylko pomoc. To przywracanie sprawczości, zwiększanie niezależności i samodzielności oraz odzyskiwanie sensu życia.

Idziemy dalej

Pierwszy, niezwykle udany rok realizacji projektu za nami, ale nasza praca się nie kończy. Projekt potrwa aż do końca marca 2028 roku. Przed nami kolejne lata wspólnego budowania niezależności.

Projekt jest dofinansowany ze środków Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych (PFRON).